Meat Loaf – Paradise by the dashboard light

In het eerste artikel in deze categorie heb je kunnen lezen wat mijn eerste single was die kocht als meisje van 9 jaar. In de volgende blogs in deze categorie wil ik jullie dus meenemen op reis door mijn single en platen collectie. Het geeft een goed beeld van mijn muzikale ontwikkeling. We blijven dus nog even in de jaren “70, de tweede single die ik kocht; Meat Loaf – Paradise by the dashboard light.

25 November 1978 stond Meat Loaf met de single “Paradise by the dashboard light” op de eerste plaats in de Nederlandse Top 40 en bleef 14 weken in deze lijst staan. Toen ik deze song voor het eerst op de radio hoorde werd ik gelijk omver geblazen door het gitaar intro en de opera-rock stem van Meat loaf En het hele theatrale verloop van het nummer, ik vond dit fantastisch!! Nadat ik de beide kanten van de single bijna grijs gedraaid had (op de B-side staat het nummer “Bat”Overtune) wilde in natuurlijk het album ‘Bat out of Hell”, dolgraag hebben. Omdat daar een langere versie van de song opstond (8:28) terwijl de single was ingekort tot 5:25. Dus kreeg ik die met mijn verjaardag van mijn oma, ze snapte totaal niet wat ik er zo geweldig aan vond maar dat terzijde. Hihi 😀

Meat Loaf zijn echte naam is Marvin Lee Aday, maar waarom je naam dan veranderen in Meat Loaf? Wat in het Nederlands ‘Gehaktbrood’ betekend. Zelf zegt hij hierover; Omdat hij vroeger een coach had die hem die naam gaf vanwege zijn gewicht. Hij werd geboren in Dallas op 27 September 1947.

Het debuutalbum “Bat out of Hell”, stond op 18 November 1978 op nummer 1 in Nederlandse Albumlijst en bleef er maar liefst 58 weken in staat. Alle nummer op het album werden geschreven door Jim Steinman. (Amerikaans tekstschrijver en componist, zijn muziekstijl staat bekend als Wagnerian Rock-Opera ) Een handvol nummers zijn gebaseerd op een workshopversie van de musical “Neverland”, die hij in 1977 op de planken bracht. Eigenlijk is het hele album dus een soort Rock-Opera.

Singer-songwriter Todd Rundgren, vooral bekend van zijn nummers “Bang the drum all day” en “Hello it’s me”, was de producer van het album en zong ook achtergrondzang op “Paradise by the dasboard light. Het album betekende een enorme financiële vrijheid voor Rundgren. Met het verdiende geld begon hij een videoproductiefaciliteit en maakte er een van de eerste video’s die op MTV werd uitgezonden; “Time heals”.

Het nummer “Paradise by the dasboard light bestaat uit drie delen. In het eerst deel halen de twee personages herinneringen op aan hun dagen als jong stel dat amper zeventien was. Een honkbaluitzending is te horen vóór het tweede deel waarin het meisje hem stopt en alleen verder gaat als hij belooft van haar te houden en met haar te trouwen. Haar nooit zou verlaten en de rest van zijn leven haar gelukkig wilt maken. Hij vraagt haar s’ochtends het antwoord te geven, maar aangezien ze niet toegeeft. Had hij geen andere keus dan aan zijn god en het graf van zijn moeder te beloven dat hij van haar zal houden “tot het einde der tijden”. Echter in het derde deel loopt hun huwelijk op de klippen en hij bidt voor het einde der tijden, omdat hij er niet langer tegen kon. Tijdens de liveoptredens van dit nummer zouden Meat Loaf en Karla DeVito het nummer afsluiten met een gesproken epiloog, een discussie over wie wat mag houden na de scheiding.

Karla DeVito is echter niet de zangeres die we op de plaat horen, dat was Ellen Foley. Die niet als achtergrondzangeresje van Meat Loaf de wereld wilde rondtrekken maar de voorkeur gaf aan een solo carrière. Zelf zegt ze hierover: “Ze vertelden dat ze al jaren bezig waren met het opnemen van een album. Ze hadden een zangeres nodig. Was het wellicht wat voor mij? Ik hapte meteen toe, zoals ik dat immers altijd deed. Het was voor mij verder een klus als alle andere. Ik dacht eerlijk gezegd niet dat ik er ooit iets van terug zou horen.” en “Tja, toen explodeerde het Meat Loaf-verhaal. Ze vroegen of ik terug wilde komen, maar ik had daar geen zin in. Ik had mijn handen vol met mijn eigen projecten. Bovendien zag ik het niet zitten om op tournee te gaan met het vooruitzicht elke avond slechts één nummer te mogen zingen.”

Ook leuk om te weten is dat twee leden van de E Street Band van Bruce Springsteen speelden op deze track: Roy Bittan (keyboards en piano) en Max Weinberg (drums). De componist van het nummer, Jim Steinman, droeg ook keyboards bij en wordt gecrediteerd voor “Lascivious Effects”, waarvan we aannemen dat dit enkele van de vrijetijdsgeluiden zijn tijdens de honkbalvertelling. De invloed van Springsteen gaat verder dan de twee muzikanten die op de track speelden. Arrangeur Jim Steinman en producer Todd Rundgren noemen het Springsteen album Born to run, als invloed en dan vooral de nummers “Thunder Road” en “Jungleland”.

De single heb ik nog steeds in mijn bezit ik draai hem eigenlijk nooit meer, in plaats van de single ligt de lp vaker op de draaitafel. De lange versie blijft toch het mooiste!



4 1 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
1 Reactie
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Erwin Barendregt
Gast
Erwin Barendregt
7 maanden geleden

Leuk verhaal. Ik weet nog goed dat er een minifilm werd uitgezonden op Veronica. Het bevatte meerdere (alle?) Nummers van de lp. Prachtig was dat. Draai het nu nooit meer, niet meer mijn smaak, maar toen: fantastisch!
(Ik wilde 5 sterren geven, maar bleef bij 4 hangen en kan het niet meer aanpasen)